0%

100%

0%

Do Guay | Ninfuninfa | Ao puaf

Nosotros procuraremos estar atentos y traer a cuento las "otras noticias" de ese maremagnum en el que tratamos de alcanzar las orillas de la comunicación a través de la navegación por estos mares hedonistas, vuelos a ras de lo "topo secret", incursiones por las bodegas, las despensas y las cocinas, o de lo que se cocina entre despachos y hasta entre sábanas... apreciaciones; indagad en nuestro pensamiento, opinión, parecer o criterio.., aprovechando que, además, es gratis.

¿Como "DIS" que dices?

[GC] Unha lei (de Turismo) por goberno

UNHA LEI (DE TURISMO) POR GOBERNO
Entre os “aportes de cambio” da nova lei de Turismo-modifica a que aprobou o bipartito hai só dous anos- está a derogación da figura dos “furanchos” ou “loureiros” (nome máis consonante coa sinonimia derivada da utilización dunha póla de loureiro para sinalar a oferta doméstica de viño). O bipartito, co BNG nas responsabilidades de Turismo, tratou de salvar esta figura de “negocio” nacida da necesidade de vender os excedentes de viño por parte dos colleiteiros, collendo ao boi polos cornos, isto é, tentando metelos en cintura para que puideran sobrevivir.

Moitos furancheiros nin cheiraron aquela táboa de salvación. Envestidos na razón de que as prácticas ilegais cobran carta de legalidade polo feito de que levan un tempo socialmente aceptadas, ata montaron unha asociación reivindicativa, seguramente a primeira plataforma defensora da actividad ilegal en que derivaron numerosos e sinalados “loureiros”, orixinalmente incardinados nas prácticas populares.
O goberno do PP optou por curtar polo san. No borrador da nova lei aprobado a finais de maio no Parlamento, suprímese a figura do “furancho” versus establecemento hostaleiro, queremos pensar que éste é o sentido da proposta aprobada. Porque unha cousa é a pervivencia desta práctica, na súa práctica orixinal, e outra curtar coa proliferación de establecementos clandestinos, en clara competencia desleal coa hostalería formal, sen sometemento a ningún tipo de control que garanta a saúde pública, os dereitos como consumidor ou a contribución á facenda pública, non digamos a calidade das prácticas profesionais ou outras hixiénicas aportacións ao conforto.
A nova normativa é tallante: ou os furanchos autoconvertidos en merendeiros cando non “restaurantes”, salóns de banquetes e similares, entran pola ventaniña legal de bares, cafeterías ou restaurantes.., ou quedarán fóra la lei.

Dende esta perspectiva, reciba os parabéns semellante articulado. A outra que non se pode perder é a do “dereito consuetudinario”, a práctica e orixe dos vellos “loureiros” ou “furanchos”, a do paisano que durante un breve espazo de tempo oferta ao camiñante o seu excedente de viño. Esta figura non fai ningún mal, e sábeno ben altos políticos de zonas produtoras, seareiros entusiastas desta fórmula -amais da outra, para que imos ocultar as excepcións- eminentemente popular que axuda a arranxar a vidiña dos máis indefensos, e á sociedade a manter prácticas e costumes moi arraigadas. O conselleiro, que é do Salnés, coñece perfectamente esta realidade.
As competencias de Consello de Turismo de Galicia é outros dos puntos de confrontación entre os promotores da lei que morreu recén nacida, e a neófita. A clave, segundo a voceira nacionalista, está en que queda reducido “só a un órgano consultivo e non regulamentador”. A tese do partido maioritario parte de que “a lei actual presenta unha indefinición respecto do papel que debe xogar este órgano”.

O tempo dirá. Os precedentes son pouco alentadores. Déraselle bombo na etapa de Pérez Varela á fronte da Consellería, e foi absolutamente inoperativo, sen contidos nin respecto, por máis que bastante anacrónica na súa composición (o xornalista especializado estaba representado por un catalán, se non nos falla a memoria). Todo vai depender da vontade política que ampara a creación deste órgano que, cando menos, pasa de 12 a 25 membros e tal ampliación da representatividade subsectorial, nun campo tan vectorializado como é o turistico, semella abrir posibilidades a máis voces, a unha maior pluralidade e, polo tanto, a un maior enriquecemento de ideas... salvo para aqueles que teñen por axioma aquelo de que se queres que algo non funcione móntalle unha comisión.

Obsérvase un terceiro punto forte de controversia, derivado do debate parlamentario. Carme Adán, a voceira do Benegá, laiouse de que a Xunta “elimine a marca de calidade Galicia” na nova Lei de Turismo. Díxoo despois de que a súa tocaia, Carmen Pardo, a secretaria xeral para o Turismo, anunciara que “a marca turística de Galicia será lanzada no último trimestre do ano”. Cómpre precisar. O bipartito quería unha marca de Calidade galega (un label, a modo de Q, Aenor, etc.) pero ao monopartido abóndalle coas que hai no mercado, de feito Turgalicia é delegada da primeira. A Xunta vai a por outra marca, máis universal: “Galicia” como marca turística en si mesma. Grande tarefa.

[Imprimir]